Geweld tegen vrouwen is een veel voorkomend verschijnsel. Uit onderzoek is gebleken dat ongeveer één op de vijf vrouwen ooit in een partnerrelatie te maken krijgt met eenzijdig geweld door de partner.  Als gevolg van dit geweld worden jaarlijks 50 tot 60 vrouwen gedood. Schokkende cijfers die waarschijnlijk nog maar het topje van de ijsberg laten zien. Vaak is het geweld onzichtbaar omdat het achter gesloten deuren plaatsvindt.
Geweld in de relatie komt voor in alle lagen van de bevolking, culturen en onder alle leeftijden.  

Vormen van geweld

Het geweld dat vrouwen te verduren krijgen van hun partner kan de meest uiteenlopende vormen aannemen.  

Vormen van lichamelijk geweld kunnen zijn: slaan, schoppen, de trap afduwen, brandwonden veroorzaken, etc.
Vormen van geestelijk geweld kunnen zijn: vernederen, kleineren, bedreigen van het slachtoffer, niet alleen over straat mogen gaan, geen eigen leven mogen leiden, etc.
Men spreekt van seksueel geweld wanneer iemand tegen haar wil wordt gedwongen om seksuele handelingen te ondergaan, dan wel uit te voeren.
Vaak is er sprake van een combinatie van de drie genoemde vormen van geweld.  

Signalen van geweld

Vrouwen die slachtoffer zijn van geweld in een relatie proberen, vaak uit schaamte, hun situatie tot het uiterste voor de buitenwereld te verbergen. Toch zijn er bepaalde signalen die kunnen wijzen op geweld.
Verwondingen zoals blauwe plekken, snijwonden, bijtwonden, hoofdwonden, brandwonden, verlies van tanden, etc. Vaak probeert het slachtoffer deze verwondingen te bedekken of er oorzaken voor te verzinnen.
Niet lichamelijke klachten zoals depressiviteit, trillen, veelvuldige hoofdpijn, vermoeidheid, nervositeit, angsten, schuldgevoelens, etc.
Gedragsmatige signalen zoals een onderdanige houding, altijd vergezeld van de partner zijn, niet mogen beschikken over eigen geld, moeite met oogcontact, etc.

Waarom gaat een vrouw niet bij haar partner weg?

Als er sprake is van geweld in een relatie, lijkt weggaan bij de partner de enige oplossing om het geweld te beëindigen. Toch blijkt steeds weer dat weggaan niet zo simpel is als het lijkt.
* De belangrijkste reden waarom een vrouw niet weggaat is meestal omdat   ze bang voor hem is. Ook de angst dat hij haar zal vinden, maakt dat ze blijft.  
* Vrouwen die hun partner moeten verlaten, hebben soms een hoop te verliezen. Vaak raken zijn hun huis en spullen kwijt en moeten zij en de kinderen hun vertrouwde omgeving verlaten. Ook is een vrouw soms financieel afhankelijk van haar partner waardoor zij aangewezen is op een bijstandsuitkering.  
* Na een geweldsuitbarsting heeft een pleger van geweld vaak spijt. Hij
probeert het goed te maken en waardoor de vrouw hoop krijgt op verbetering van de situatie.
Vaak is de relatie niet uitsluitend gewelddadig. Perioden van relatieve rust en ontspanning wisselen zich af met slechte periodes vol spanning. Vrouwen willen vaak dat het geweld stopt en niet per definitie dat de relatie eindigt.